زورق اندیشه ام را آرام آرام از ساحل سکوت میگذرانم و بر روی امواج رویا ها در حالی که از مرز دنیا میگذرد با قلبی لرزان از ترس، به سوی تو سوق میدهم . تصاویر غبار آلود گذشته را در هاله ای از ابهام از ذهن گذرانده و بی گدار بر تصویر روشنی بخش حضور سبز تو مکث میکنم، من که سالهای دراز دلواپسی ام را بر شانه های پر عطر اقاقی تو گریستم و دلهره هایم را در فشار آغوش پر احساست فراموش کردم.
سلام جاودانه ما بر افق بی شائبه ی نگاهت که هر روز در پهنای درخشان آسمان با دعایت برایمان آینده ای زیبا ساختی.
سلام بر تو مادر که جانانه جام بلای روزگار را نوشیدی و مست از عشق به کودکت ، پلی ساختی برای عبور از دریای متلاطم روزهای زندگیمان ، برای عبور از دره های عمیق شب های بی کسی مان.
سلام بر تو مادر که خنده ات چلچراغ محبت، وجودت شمع سوخته ی عطوفت و سوی دیدگانت فانوس شفقت زندگیمان است.
سلام جاودانه ای بر تو که وارث پاکدامنی مریم، میراث دار شجاعت آسیه و تکه ای از بزرگواری خدیجه و البته گواهی بر بوستان آیین آسمانی فاطمه ای.
مادرم اگر امروز شکوفه ی وجودمان خود را، باغرور، زیبا و توانمند می داند بدین سبب است که روزی در فضای آغوش باغچه ای رشد کرده که تو در شاهرگش ریشه دوانیده ای، باغچه ای که صدای آب، با صدای سکوت گریه هایت در آن جاریست. باغچه ای که در گلوی فواره ی زمانش تو با نفس های بی دریغت دمیده ای.
اما هنوزم به یاد گذشته ، دل زده و خسته از توفان سهمگین دریای روزگار به آغوش گرم تو پناه می آورم تا در ساحل روح بی نیاز تو آرامش را جست و جو کنم. به یقین میدانم تنها، روشنی آینه ی حضورت، مرکب چموش زندگیمان را آرام می سازد.
در فرهنگ لغات قرون به دنبال واژه ای میگردم که بتواند تصویرکش تقدس تو باشد:
تو دفتر رنج های نا مکتوب، تو قافیه ی دلتنگی زندگی، تو نگاهی به وسعت خورشید، تو کتاب همیشه گشوده ی ایثار، تو لحظه ای به قدمت تاریخ و تو...
اما فرجام ناامید از تمام واژه ها به تو میرسم «مادر»! کلمه ی مقدسی که بوی عطر مهراگین عاطفه از آن به مشام میرسد و گرمی و صفا از آن احساس میشود.
و امروز با زمزمه ی باران، با فریاد باد، و با غرش رعد طلسم بغض را میشکنم و از ژرفای زمان میگذرم تا با صدایی کودکانه سرشار از صداقت بگویم: مادرم دوستت دارم
هرچند روز تقویمی بزرگداشت تو گذشت اما هر روز برایمان روز گرامیداشت مقام توست مادر. تا بدین سبب قدردانیمان را در گلبرگ دستان نازنین تو قرار دهیم و زیباترین ستاره ی سپاس را به پاس پاسداری بیکرانت از ما، در آسمان پر مهرت بگذاریم.
فروغ تو تا انتهای زمان جاوید و روزت تا پایان روزگار همیشه مبارک.
هاله هاشمی
