تغذیه پاتوق
پاتوق دانشجویان علوم تغذیۀ دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

یه چند سالیه که 25یا26 بهمن مصادف با 14 فوریه بازار هدیه واسه جوونا داغه!!! یکشنبه گذشته که همه در تب و تاب ولنتاین و گرفتن و دادن هدیه بودند،اسم نا آشنایی به گوشم خورد که تا حالا به عنوان یک ایرانی نشنیده بودم"سپندارمذگان"

بعد از گوش دادن به توضیح کوتاه گوینده یه چیزایی دستگیرم شد،متوجه شدم که در ایران باستان از5000سال پیش روزی به نام سپندارمذگان را که نماد جشن زمین و گرامیداشت عشق است را جشن می‌گرفتند. مردان به همسران و مادران خود هدیه می‌دادند و برای یک روز پادشاهان همسران و مادران خود را به تخت شاهی می‌نشاندند و از آن ها اطاعت می‌کردند!! لحظه‌ای به حال خودم و کسانی که مثل من از فرهنگ و سنت‌های ریششون بی‌خبرند،و به جای پیروی از فرهنگ 5000ساله خودشون از فرهنگ 1500ساله غرب پیروی می‌کنند، تأسف خوردم.

رفتم به دنبال اصل نام‌گذاری این روز:"در ایران باستان علاوه بر ماه‌ها، هر روز نامی داشته و نماد چیزی بوده است. روز نخست"اورمزد"، روز دوم"بهمن" نماد سلامت و اندیشه، روز سوم"اردیبهشت" نماد بهترین راستی و پاکی، روز چهارم"شهریور" نماد شاهی و فرمانروایی آرمانی، روز پنجم"سپندارمذ" که لقب ملی زمین و نماد فروتنی، تقدس، گستراننده و نهایتا عشق است و... زمانی که نام ماه با نام روز یکی می‌شد جشنی را ترتیب می‌دادند. به این ترتیب روز 5 اسفندماه روز جشن باستانی سپندارمذگان نام گرفته است. ولی برخی به علت تغییر در تقویم خورشیدی آن را مصادف با 29بهمن می‌دانند.سایر جشن‌های باستانی مهرگان، آبانگان، آذرگان و... هم به این ترتیب نام گرفته‌اند.

این یک گذر کوتاهی به فرهنگ دفن شده ایران زمین با قدمت هزاران ساله بود. آیا اگر این فرهنگ غنی در دست غرب بود اینگونه آن را به فراموشی می سپرد؟؟!! آیامن به عنوان یک ایرانی نباید از ریشه و هویت اجدادم با خبر باشم؟؟!! نمی‌دانم، ولی از روزی می‌ترسم که برای نسل‌های بعدی حتی این چند سنت بازمانده نوروز، یلدا، چهارشنبه‌سوری و... بیگانه باشد و همچون سایرین زیر خاک غربت دفن شود....

آزاده زارعی




نوشته شده در تاريخ دوشنبه دوم اسفند ۱۳۸۹ توسط آزاده زارعی



«روزتان مبارک»

آن هنگام که خدای تبارک سرشت آدمی را آغاز کرد، اوج خلقتش را بر تو تمام کرد. گلش را چه زیبا جلا داد و روحش را چه با عشق در وجودت دمید و گوهرت را به هستی نمایاند. از هنگامه کودکی عشق و معصومیت را نثار پدر و مادر کردی و بار شدت احساست نیز افزون شد و شراره اش دامان گیر خواهد شد.

و سرانجام اوج وفاداری و صبر و محبتت را در عشق مادرانه نثار کودکت خواهی کرد. آری تو مظهر صبر و استقامت و وفاداری و محبت و عشق و احساسی. پس ای گوهر آفرینش تا می توانی ودیعه دار هدیه الهی در وجودت باش. به امید کامیابی و پیروزی تو ای دختر ایران زمین در تمامی عرصه زندگیت.

آزاده زارعی




نوشته شده در تاريخ جمعه شانزدهم مهر ۱۳۸۹ توسط آزاده زارعی


 

خرید شارژ

فروشگاه اينترنتي ايران آرنا

تفریح و سرگرمی

دانلود