تا حالا با اینجور آدما برخورد داشتین؟؟!!
آدمایی که وقتی یه جایی، یه گوشهای از کارشون به مشکل برخورد، میان سراغت و میشن رفیق شفیقت، میشن همدم تنهاییت و سنگ صبورت، اما وقتی تو نیاز به یاریشون پیدا میکنی میشن یه آشنای غریبه! یه آشنای قدیمی که فقط شرمندگی ازش برمیاد!
آدمایی که فکر میکردین توی مشکلات سخت زندگی میشه روشون حساب باز کرد، ولی روزش که برسه متوجه بشین از هزار غریبه غریبه ترن!
آدمایی که در لفظ و واژه دوستت دارن! نه به خاطر خودت، نه به خاطر خوبیهات! به خاطر موقعیتت! به خاطر اینکه توی لیست ذخیرههاشون باشی که اگه یه روزی، محتاجت شدن کارشون سریع راه بیفته!
کاش آدما مثل قبل بودن! با همون صداقت و سادگی گذشته! آدمایی که رابطشون رو حساب محبت و معرفت بود نه منفعت!
چقدر ارزشمند میتونه باشه؛ وقتی از طرف یکی از دوستان دوران مدرسه که مدتهاست اونو ندیدی هر از چند گاهی یه پیام به دستت برسه که محتواش فقط عشق و محبته... اونم یه محبت بدون توقع... یه محبتی که تنها بهانش یه خاطرهس... یه خاطرهی روشن از زمانی باهم بودن...
اما این روزا اکثر دوستیها رنگ عوض کرده، دیگه رنگ صفا و صداقت نداره؛ بوی دروغ و ریا به خودش گرفته! این روزا آدما انقدر غرق خودشونن که برای منافع شخصی با دیگران حساب دوستی باز میکنن! پشتیبان ثابت قدم کسی میشن که قراره یه روزی کارشونو راه بندازه!
این روزا دوست واقعی کم پیدا میشه. خیلی از دوستیها فقط یه تظاهره! تا اینجا که همدیگه رو آسون میفروشیم؛ آسون به هم دروغ میگیم؛ و آسونتر دل میشکونیم و انگار نه انگار...
این روزا...
سلامی اگر هست؛ از روی رسم و عادته؛ نه محبت
محبتی اگر هست؛ از روی سیاسته؛ نه صداقت
صداقتی اگر هست ........ واقعاً هنوز هست؟؟
فرشته وحیدیان
